[My]-D!@l2Y~*

ในที่สุดความเป็นนักเรยนโรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ก็จบลง

ทั้งๆที่หวังแล้วรอคอยให้ถึงวันนี้มาถึงเสมอ

แต่ทำไม?.....เมื่อวันนี้มาถึง ได้รู้สึกว่ามันเหงาๆ

เพื่อนที่เคยอยู่ด้วยกันมา2ปี

พรุ่งนี้และตลอดไปคงไม่มีอีกแล้วที่จะได้

เรียนห้องเดียวกัน.....กินขนมในห้อง.....คุยกันเสียงดัง

ลุกนั่งทั้งห้อง.....กรี๊ดกร๊าด ดารา.....แกล้งกัน

โกรธกัน.....ดีใจสุดๆ.....เชียร์สีของเรา

...ทำอะไรมากมาย ...

วันนั้นจะไม่หวนกลับมา

แต่ทุกอย่างยังสถิตในใจของเราเสมอ นิรันดร์.........

ลาก่อน....ห้องเรียน ม.3/12

......โต๊ะที่ใช้เรียน

.....เก้าอี้ที่ใช้นั่ง

.....คุณครูที่สอนมา

....อาคารเรียนที่แสนสวย?

.....สนามบาสที่สุดจะร้อน

.....อาหารที่แสนอร่อย?

.......มาเซอร์ผู้ใจดี?

.......และเพื่อนที่น่ารักทุกคน

.....ทุกอย่างที่เป็นความทรงจำดีๆ

.............เธอจะอยู่กับฉันตลอดไป ไม่ว่าอีกนานแสนนาน นานเท่าไรไม่ลืมเรือน ความทรงจำจะย้ำและช่วยเตือนเราต่างผูกพันด้วยรัก ตลอดไป.............. แล้วเราจะกลับมาพบกันใหม่ ด้วยมิตรภาพ~